Aistear go Maracó

Cartas marruecos: litreacha ó Mharacó

Seo áit chasta ina fhágann tú caladh sa Spáinn le ainm Arabach (Algeciras), téann tú thar carraig Shasanach (Gibraltar: prasitriúchán ar ndóigh: Jabal Ṭāriq  جبل طارق , SliabhTariq), is tagann tú go ilchríoch na hAifrice i gcathair Spáinneach le ainm ón Róimh (Ceuta), is uaidh sin turas gearr agat go dtí an teorainn go Maracó is domhan iomlán difriúil.

Tá af iarraidh a dhéanamh amach cén fáth ar chuir an turas go Maracó isteach orm chomh mór sin. Thosaigh mé an aistear seo i mBarcelona, ar aghaidh go Valencia & Granada agus ag an nóiméad deireanach shocraíomar ar dhul trasna na farraige go Tétouan i Maracó.

Ní raibh tada mar a shíl mé. Bhí an bád i bhfad níos compóirdí ná mar a shamhlaigh mé. Ar bord bhuail mé le cúpla ó tSeapáin as cathair Hadano, áit ina raibh cónaí orm ar feadh ceithre bliain. Comhrá tipiciúil a bhíonns ag Éireannaigh thar lear. Tuigeann tú (Gaeilge, Seapáinis, cibé teanga…). Cé as thú? An raibh tú riamh i…? Bhí cónaí orm i…? Cén chuid de…? Ná habair é! Dáiríre?! An bhfuil fhios agat? Waaa! An bhfuil aithne agat ar…? Ní chreidim é. An cómhra sin as Seapáinnis ar an mbád ar an mbealach go Maracó.

Ansin d’fhéach mé tríd an bhfuinneog. Mo chéad radharc, na sléibhte glasa. Bhí ionadh orm.

Tháinig an bád isteach ag Ceuta (ó Septa, seachtú). Bhí sé ar nós na cathracha sa Spáinn ach beagáinín níos boichte.  Dealbh mór Hercules ann le fáilte a chur romhainn. Siombal de chumhacht is dócha. Chuir sé i gcuimhne dom dealbh le leon lena chos ar an domhan a chonaic mé i bPálás an Rí i Madrid. Cuireann siombail mar sin as dom.

Le dul go Tétouan caithfidh tú dul thar an teorainn agus is ansin a thosaigh rudaí ag athrú i ndáiríre. Ag breathnú tríd an bhfuinneog ón mbus, feiceann tú daoine ag rith go neirbhíseach thar cnoc agus fir in éidí ag faire orthu. Chuir sé i gcuimhne dom na fógraí ar thaobh an bhóthir i San Diego de chlann ag teitheadh ag rith trasna an bhóthair nó ar nós daoine ag éalú ó chogadh. Ar an mbus dúradh linn nach raibh cead griangrafanna a thógáil san áit seo is go raibh orainn na pasanna a thabhairt don tiománaí. Chuir sé i gcuimhne dom an chéad uair a chuaigh mé trí aerfort Moscow blianta ó shin.

Ansin, bhíomar tríd is cheapfá go raibh tú i gConamara leis an bhféar glas, locháin, agus sléibhte os ár gcomhair amach. Sléibhte Rif. An Aifric? Ní mar a shíltear… Ach d’fhéach mé ar na daoine ag dul thart agus ba léir go raibh siad níos boichte ná na daoine i Ceuta.

Bhí sé ar nós dul siar sa stair go dtí an am ina dtagadh daoine isteach ón tuath le rudaí a dhíol san mbaile mór.

Boladh agus drochcuí ar phéint ar na ballaí a tharraing ar ais ansin mé ach bhí áiteachaí dheasa ann freisin.

Chaitheamar an chuid is mó den am sa Medina i dTétouan. Lena lánaí agus bia ar dhíol ar dhá thaobh iontu bhíomar caite siar go am dearmadtha ag an gcuid eile den domhan.

Bhí daoine ag faire orainn go hamhrasach is bhí mé buíoch go raibh beirt i gceannas orainn, seans mhaith go raibh taithí ar an mbeirt céanna in arm éigin. Fir mór. Bhí sé an-deacair caint le muintir na háite. Mór an trua é sin.

Dathanna le tithe a phéinteáil ar díol, sna lánaí.

Is mar a tharlaíonn go minic i dtíortha mar seo ar thuras mar seo bhí orainn éisteacht le fir a bhí ag iarraidh rudaí a dhíol dúinn. Is níl rogha faoi i ndáiríre. Is labhraíonn siad go láidir is chuir siad eagla orm an chaoi inar labhair siad is sa chaoi nór thug siad meas do na mná ann. Cumhacht. An iomarca de ag na fir. Bhí sé soiléir. Bheinn sásta rudaí a cheannach is daoine cairdiúil ach an stíl atá acu ansin, chuir sé as go mór dom.

 

Bhí áit amháin eile mar sin ina raibh orainn fanacht le éisteacht le fir ag iarraidh rugaí Berber a dhíol dúinn is chuir sé as go mór dom arís. Go minic déanann mná agus daoine óga an obair orthu ach is iad na fir a fhaigheann airgead orthu. Tá ort margadh a dhéanamh. Brón orm ach ní mar sin atáim. Is féidir liom argóint a dhéanamh faoi cúrsaí poilitíocha go rialta i SAM ag iarraidh rudaí a fheabhsú ach nuair atáim ag siopadóireacht, tabhair dom an praghas féireáilte agus bíodh an praghas sin ann do gach duine.

Ní raibh an bua ag cearta daonna an lá sin is níor thug an grúpa é sin faoi deara. Tháinig fear chugham, b’fhéidir le trua mar chonaic sé nach ribh mé sásta, le praghas íseal ar bhrat dom, D’fhéach mé air is d’fhreagair go brónach gur thuill sé praghas níos airde ná sin leis an obair go léir a chuir siad isteach air. Social justice got a beating that day and they hadn’t even realized it.

Ag siúl trí reilg.

Agus b’shin é. As sin fáth mo bhuartha. Tá líne tarraingte ag fir i seomra éigin tar éis cogadh éigin a deireann gur le dream amháin an talamh seo agus dream eile an taobh eile. Líne a deireann go mbeidh taobh amháin níos boichte agus taobh eile níos saibhre.

Is An Spáinn ag tabhairt amach go géar faoi chúrsaí eacnamaíochta (agus an cert ar fad acu) níl comparáid ar bith eatarthu is an áit seo. I bPálás an Rí i Madrid tá an iomarca ann de shaibhreas, cumhacht, is rud ar bith ann álainn i ndáiríre. Nuair a thuigeann tú cé as a thagann an ór sna séipéil sa Spáinn agus cé mhéad daoine a bhfuair bás go bhfaighfeadh siad ór,  níl sé álainn níos mó. Coilíniú, impiriúlachas, sclábhaíocht, a ghoid ór ó na dúchasaigh thar lear. Tá bochtanas sa Spáinn ach ní sé chomh soiléir is atá sé i Maracó. An saint ar aghaidheanna inár ngrúpa is daoine sásta i bhfad níos lú a íoc ar rud anseo ná mar a d’íocfaidís air sa Spáinn. Línte.

Deifir abhaile

Roimh slán a fhágáil ag an Aifric, chuaigh an bus suas ar chnoc os cionn Ceuta le radharc deas a fháil. Chonaic mé  séadchomhartha stairiúil ar thaobh an chnoic in ómós do Francisco Franco le siombal an Falange air. Bhuel, ar mé os ard ach mo chloigeann ag rá Go sábhála mac Dé sinn! An oiread sin ansmachta is goid ó dhaoine is daoine sa Spáinn fós ag caint faoi ghlóir is cumhacht le cion! 

Bhí cúpla litir foghlaimtha agam roimh imeacht ón dtír ach ní dóthain le fógraí a léamh.

Al maghrib baladun jameel!   المغرب بلد جميل! Is tír álainn í Maracó!

Fíor faoi gach tír agus faoi na daoine iontu ach a ndeachrachtaí féin ag gach tír chomh maith. D’fhág mé Maracó is d’fhill mé ag An Spáinn le iontaisí eile a fheiceáil is le ciall a dhéanamh de na ceachtanna seo i mo chloigeann. Fós ní fheicim go soiléir céard a bhí ann.

Bhí an bhean i gceannas ar an grúpa ag ceapadh go mba chóir don Spáinn aithris a dhéanamh ar SAM mar tá SAM saibhir agus gan saibhreas cén dóchas atá ag daoine? Faoin am seo bhí róthuirseach le freagra a thabhairt. D’fhéadfainn an fhírinne a insint di ach níl sí ag iarraidh an líne sin a fheiceáil.

Tá áthas orm go ndeachaigh mé go Maracó. Níl an cheacht thart. Cabhraíonn na rudaí a scríobhaim anseo le ciall a fháil ó na taithí a bhíonn agam. Maith agaibh as an aistear a roinnt liom.

Advertisements

Freagra

Líon amach do chuid faisnéise thíos nó cliceáil ar dheilbhín le logáil isteach:

Lógó WordPress.com

Is le do chuntas WordPress.com atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Peictiúr Twitter

Is le do chuntas Twitter atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Facebook

Is le do chuntas Facebook atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Google+

Is le do chuntas Google+ atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Ceangal le %s